Aanstaand werkbezoek Els en Els 2011
Els en Els vertrekken half juli voor ruim 3 weken naar Jasinga. Niet voor een luiervakantie maar wel voor een werkbezoek. Terugkijkend naar eerdere bezoeken aan Jasinga zal het vast een leuke belevenis worden en een gezellig weerzien met velen. Er is ook veel te bespreken en te onderzoeken. Enkele zaken noemen we hier expliciet:
Wim Duisters: hij heeft vorig jaar kenbaar gemaakt te willen stoppen als projectmanager van SYJ. Ondanks dat wij er rekening mee hielden dat dat een keer zou gebeuren waren wij natuurlijk toch onder de indruk toen we de mededeling kregen. Wim wordt dit jaar 70 en wil het ‘iets’ rustiger aan gaan doen. Wim is voor de uitvoering in Jasinga van onschatbare waarde geweest. Wij hebben jaren op hem kunnen bouwen (letterlijk en figuurlijk) . Voor het lobbyen bij de Indonesische overheid voor het nieuwe gehandicapten project heeft hij zich tomeloos ingezet , ieder keer opnieuw met veel enthousiasme en overtuiging. Jammer genoeg heeft dat niet de resultaten opgeleverd die we gehoopt hadden. Op dit moment behartigt Wim nog steeds onze zaken in Jasinga . Maar wij moeten op zoek naar een vervanger. Dat zal niet meevallen.
Middelbare scholieren: de informatie uitwisseling van de middelbare scholieren die door SYJ gesponsord worden is het afgelopen jaar niet goed verlopen. We moeten achterhalen wat daar de reden van is en kijken hoe we dat op kunnen lossen. We hopen dat het sponsoring systeem gecontinueerd kan worden. Er zijn nu al zo’n 40 middelbare scholieren uit arme gezinnen afhankelijk van de sponsoring uit Nederland.
Schooltje sd-04: we gaan stand van zaken opmaken: hoe staat het met de lopende zaken ? denk aan het onderhoud van het schoolgebouw of aan de opleidingen voor de leraren . hoe zien ze hun toekomst ? waar willen ze aan werken en wat hebben ze daar voor nodig ? genoeg om over te ‘bomen’.
Gehandicapte kinderen: eerder dit jaar hebben we definitief besloten om onze hoop niet langer te vestigen op samenwerking met de overheid om een groot onderwijsproject van de grond te krijgen voor gehandicapte kinderen. Wim heeft gepraat als ‘brugman’ maar het heeft niet tot concrete toezeggingen geleid van de kant van de overheid. Oftewel: er is nog geen cent vrij gemaakt voor deze voorziening die zo hard nodig is en waar zoveel gehandicapte kinderen van zouden kunnen profiteren. Het ‘niet over de brug komen’ van de overheid is voor ons de belangrijkste reden geweest om het roer om te gooien. Andere ontwikkelingen die tot dit besluit geleid hebben: dat we niet zeker zijn van goede opvolging van Wim Duisters, dat het verkrijgen van subsidie/premie in Nederland voor dit soort projecten moeilijk is geworden, dat we steeds creatiever en inventiever moeten worden om het benodigde geld in Nederland te werven, dat door de bezuinigingen de visvijver met actievoerders overbevist raakt, dat de geloofwaardigheid door onze achterban in het project afneemt omdat we niet met concrete resultaten kunnen komen. Bij ons a.s. werkbezoek willen we polsen of er op kleine schaal behoeften is aan hulp voor het gehandicapte kind in Jasinga.